Ragna Ingólfsdóttir, íþróttastjóri og Ólympíufari, skrifar afar athyglisverða aðsenda grein á Vísi þar sem hún fjallar um sívaxandi togstreitu í samskiptum foreldra og þjálfara í barna- og unglingastarfi.
Hún veltir því upp hvort foreldrahlutverkið sé í auknum mæli farið að minna á verkefnastjórnun þar sem reynt er að stýra öllum þáttum, svo sem liðsvali og spilatíma, í stað þess að leyfa börnum að takast á við eðlileg vonbrigði og mótlæti á eigin forsendum.
Ragna bendir á að rannsóknir sýni að íþróttir eigi fyrst og fremst að byggja upp sjálfstæði, seiglu og langtímaáhuga frekar en skammtímaárangur á borð við titla í yngri flokkum. Því sé mikilvægt að skýr mörk séu til staðar: þjálfarar beri ábyrgð á faglegu hliðinni á meðan hlutverk foreldra eigi að felast í heilbrigðum, hvetjandi stuðningi og trausti í garð bæði þjálfara og barna.
Greinina í heild sinni má lesa hér: Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? á Vísi
