Ísland beygði Breta í rosalegum háspennutrylli! Þvílíkur karakter, þvílík seigla! Strákarnir okkar neituðu að gefast upp á erfiðum útivelli gegn Stóra-Bretlandi í undankeppni HM. Þótt brekkan hafi verið brött og mótlætið mikið leiddu okkar menn ekki lengi – en þeir leiddu þegar það skipti öllu máli! Eftir leikræna refskák á lokasekúndunum tryggði íslenska liðið sér rándýran og stórkostlegan 86–88 sigur. Hinn óstöðvandi Jón Axel Guðmundsson fór gjörsamlega á kostum og átti stjörnuleik; skilaði 25 stigum, 8 fráköstum, 3 stoðsendingum og 4 stolnum boltum!
Íslenska liðið mætti dýrvitlaust til leiks með hrikalega þétta vörn og leiddu strákarnir 7–12 eftir fyrstu fimm mínúturnar í fyrsta leikhluta. Heimamenn voru þó fljótir að átta sig og svöruðu af hörku; með svakalegu 12–2 áhlaupi breyttu þeir stöðunni í 19–14 þegar aðeins mínúta lifði af leikhlutanum. Eftir fjórar erfiðar mínútur risu okkar menn aftur upp og minnkuðu muninn í 21–19, en Bretinn Belo lokaði hins vegar leikhlutanum með banvænum flautuþrist og bretti stöðuna í 24–19 fyrir Bretland, þar sem Martin var með 7 stig fyrir Ísland og Kristinn með 6 stig.
Bretar byrjuðu annan leikhluta af krafti og breyttu stöðunni í 30–23, en þeir hreinlega fundu sig dásamlega fyrir utan línuna og nýttu 6 af fyrstu 10 þristum sínum. Jón Axel tók nokkrar fínar rispur, keyrði á vörnina og sótti vel á Bretana, en bakverðirnir okkar fengu lítið fyrir sinn snúð gegn grófum fangbrögðum bresku varnarinnar og leiðin að körfunni var vægast sagt brösug.
Heimamenn héldu áfram að hitta vel, en það sem verra var: dómgæslan var með hreinum ólíkindum þar sem Bretar fengu að leika grjótharða vörn á meðan íslenska liðið mátti varla anda án þess að vera tekið í landhelgi. En íslenska hjartað slær fast og Kristinn Pálsson lokaði fyrri hálfleik með stórkostlegum flautuþrist eftir glæsilegan undirbúning frá Martin Hermannssyni, sem breytti stöðunni í hálfleik í 49–41, heimamönnum í vil, þar sem Jón Axel var stigahæstur með 11 stig en Tryggvi Hlinason fékk úr litlu að moða og var aðeins með 2 stig.
Kristinn Pálsson mætti sjóðheitur inn í síðari hálfleikinn í þriðja leikhluta og opnaði hann nákvæmlega eins og hann lokaði þeim fyrri – með rándýrum þrist sem minnkaði muninn í 49–44, en hann var þarna kominn með 12 stig og magnaða 4/5 nýtingu í þristum á rúmum 13 mínútum.
Áfall dundi á þegar Tryggvi Hlinason fékk sína þriðju villu snemma í leikhlutanum; Bretar fengu körfu og víti að auki og ruku upp í 57–49. Almar Atlason kveikti vonarneista og minnkaði muninn í 60–57 með svakalegum þrist – hans fyrstu stig í leiknum – sem neyddi Breta í leikhlé, en heimamenn svöruðu hins vegar af grimmd með þrist beint úr leikhléinu og breyttu stöðunni í 63–57. Bretar leiddu 69–62 eftir þriðja leikhluta, en Ísland vann leikhlutann 20–21 þótt hrapalleg 60% vítanýting okkar manna hafi svíðið sárt á meðan Bretar héldu áfram að fá leyfi til að spila stífa vörn.
Fjórði leikhluti var hreint út sagt sturluð rússíbanareið þar sem Kristinn Pálsson setti sinn fimmta þrist strax í upphafi og minnkaði muninn í 69–65. Skömmu síðar setti Elvar Már Friðriksson risavaxna körfu – þrist og villu og skoraði úr vítinu – og minnkaði muninn í 75–74 en Bretar svöruðu samstundis með þrist til að gera stöðuna 78–74.
Spennan náði hámarki þegar Bretar fengu dæmda á sig óíþróttamannslega villu og Ísland fékk gullið tækifæri til að jafna, en bæði vítaskotin og sóknin í kjölfarið geiguðu sem reyndist skelfilega dýrt þar sem Bretar refsuðu með því að auka muninn í sex stig, 82–76, enda hélt vítalínan áfram að hrjá strákana okkar. En þá hófst hin magnaða lokaatsókn þar sem Martin Hermannsson steig fram eins og sönn stjarna og jafnaði leikinn, 84–84, með rosalegum þrist þegar rúm mínúta var eftir, og eftir að Bretar brenndu af fór Tryggvi Hlinason á línuna, klikkaði á fyrra en var kaldur sem ís á því síðara og kom Íslandi í 84–85 þegar 36 sekúndur voru eftir. Bretar náðu sóknarfrákasti í næstu sókn en í stjarnfræðilegum hamagangi brutu þeir af sér og dæmd skref þegar 8 sekúndur voru eftir, Craig þjálfari tók leikhlé og það var ljóst að Bretar yrðu að brjóta strax.
Bretar brutu á Martin Hermannssyni sem var silkislakur, sökkti báðum vítunum og kom Íslandi í 84–87 þegar 7,3 sekúndur voru eftir, og Ísland braut viljandi í næstu sókn til að hleypa Bretum á línuna þar sem þeir hittu úr fyrra en reyndu viljandi að klikka á því síðara til að ná sóknarfrákasti – en boltinn lak illu heilli ofan í körfuna og staðan varð 86–87. Í lokasekúndunum var leikin algjör refskák þar sem Martin fékk tvö víti þegar 2,9 sekúndur voru eftir, setti fyrra skotið ofan í til að gera stöðuna 86–88 en það síðara geigaði, og eftir að Bretar rifu niður frákastið og reyndu miðjuskot í örvæntingu sem geigaði, brutust fagnaðarlætin út, sigurinn var í höfn og HM-draumurinn lifir svo sannarlega!
Gangur leiksins:
7-12, 24-19
37-28, 49-41
59-52, 69-62
78-76, 86-88
