ÍR í Höllina eftir þrusu skemmtun

Seinni undanúrslitaleikur Bikarkeppni KKÍ fór fram í Síkinu á Sauðárkróki í kvöld, þegar fyrstu deildar lið Tindastóls tók á móti úrvalsdeildarliði ÍR úr Breiðholtinu. Sú staðreynd að liðin eru ekki í sömu deild skipti þó litlu máli fyrir leikinn og það var vitað langt út fyrir landsteinana að ÍR-ingar væru aldrei að fara að taka Seattle Seahawks gegn Denver Broncos á þetta. Tindastólsstrákarnir ekki búnir að tapa leik á tímabilinu, hvorki í deild eða bikar og með þrautreynda úrvalsdeildarleikmenn í sínu liði ásamt nokkrum ungum pungum sem hafa aldeilis stigið upp í vetur eftir að nokkrar kempur héldu á önnur mið eftir síðasta tímabil. Til að hafa það alveg öruggt að leikurinn yrði góð skemmtun þá var hann settur á mánudagskvöld en eins og allir vita þá verða allir góðir í körfubolta á mánudagskvöldum.

 

 

Þá var líka vitað fyrir leikinn, að það myndi ekki skipta máli hverjir myndu vinna, niðurstaðan yrði alltaf söguleg. Einhverjir snillingar voru búnir að grafa það upp að ef Tindastól tækist að sigra þá yrði það í fyrsta skipti sem lið úr fyrstu deild færi í úrslitaleikinn en ef ÍR-ingum tækist að sigra þá yrði þá í fyrsta skipti sem lið færi alla í úrslitaleikinn án þess að lenda á móti öðru úrvalsdeildarliði á leið sinni í leikinn.

Mikil stemning var því fyrir leiknum á Sauðárkróki og væntanlega um allt land og það var alvöru eftirvæntingarbikarkeppnisandrúmsloft í Síkinu þegar leikurinn hófst. Það tók líka bæði lið smá tíma að ná hrollinum úr sér, sniðskotin voru ekki að detta og það var eins og bæði lið hefðu samþykkt að hafa fyrstu mínútur leiksins framhald af upphituninni. Það var ekki fyrr en vösk sveit Breiðhyltinga var búin að koma sér fyrir í bekkjunum og byrjuð að hvetja sitt lið áfram af miklum sóma þegar leikurinn hófst að alvöru. Vaska stuðningsmannasveitin tókst nefnilega að kveikja í öðrum áhorfendum í húsinu og síðan í kjölfarið í leikmönnum Tindastóls og þá helst Helga Frey og Antoine Proctor sem byrjuðu að sulla niður þriggja stiga körfunum. Tindastólsliðið náði því ágætis forskoti og leiddu allan fyrri hálfleikinn nokkuð örugglega og það var í raun töluvert afrek hjá ÍR-ingum að halda í við fyrstu deildar liðið í hálfleiknum. Þegar tvær mínútur voru eftir af fyrri hálfleik var Tindastólsliðið með 13 stiga forskot 41-28 en með smá viðspyrnu tókst ÍR-ingum að minnka forskotið í 41-35 fyrir pásuna. Pínu vonbrigði fyrir Tindastólsliðið að leiða ekki með meiri mun eftir að hafa verið mun betri liðið mest allan fyrri hálfleikinn.

Seinni hálfleikur var hins annar handleggur. Allt annar jafnvel. Sá vindur í seglin sem ÍR-ingar fengu í lok fyrri hálfleiks hélt áfram að blása í byrjun seinni hálfleiks og á stuttum tíma tókst þeim að jafna og komast yfir og leiddu þegar lokaleikhlutinn hófst 60-56.

 

Leikurinn engu að síður í járnum og alveg glimrandi stemning lengst úteftir í Lýtingstaðahreppinn. Liðin skiptust á að skora fyrstu mínúturnar í leikhlutanum sem var verra fyrir Tindastólsmenn þar sem þeir voru þ.a.l. eðli máls ennþá nokkrum stigum undir. Þegar svona sex mínútur voru eftir duttu niður virkilega stórir þristar frá frá Ragnari Bragasyni og Matthíasi Orra fyrir ÍR-liðið sem náðu þar með ansi sterkum tökum á leiknum. Á meðan voru skotin fyrir þremur stigunum ekki að detta hjá Tindastól og smá pirringur fór að myndast hjá heimamönnum. Ekki alveg örvænting en svona næsta númer við. Tindastólsmenn héldu þó áfram að sækja en ÍR-ingarnir voru sterkir í lokin. Sigldu þessu í höfn af yfirvegun og fá að launum bestu sætin í Bikarúrslitaleikinn sem fer fram seinna í vetur. Fyrsta liðið sem kemst þangað án þess að mæta öðru úrvalsdeildarliði.

Leikurinn í kvöld var alveg þrusu skemmtun og mátti sjá mörg mögnuð tilþrif hjá báðum liðum. Hjá ÍR liðinu voru Matthías Orri og Hjalti Friðrik virkilega góðir og þá kom Ragnar Bragason verulega öflugur af bekknum og var Tindastólsliðinu erfiður ljár í þúfu í fjórða leikhluta. Njarðvíkingurinn Nigel Moore var líka sterkur og sérstaklega þegar ÍR-liðinu vantaði smá neista í sóknina og Sveinbjörn Claessen tók að sér að vera baráttuhundurinn í villuvandræðunum og stóð sig vel í því. Hamaðist í Helga Rafni allan leikinn og það er ekki fyrir alla. Hefur þó líklega hitt betur úr þriggja stiga skotunum.

Tindastólsliðið var ekki að spila sinn besta leik í vetur. Enda fyrsti tapleikurinn. Proctor sýndi mörg góð tilþrif og tók að sér að draga vagninn á köflum en eftir að hafa hitt úr fyrstu tveimur þriggja stiga skotunum þá datt aðeins einn niður í næstu átta skotum. Helgi Freyr byrjaði leikinn líka alveg sjóðandi og augljóslega ekkert þorrablót um helgina þar á bænum en kólnaði í þeim seinni. Pétur Birgisson og Ingvi Rafn Ingvarsson voru sprækir að venju en það er möguleiki að Bárður hafi viljað fá fleiri sig á töfluna frá stóru mönnunum sínum sem voru ekki að hitta nægilega vel alveg undir körfunni.

Þótt að tapið hafi verið súrt fyrir Tindastólstrákana þá mega þeir vera stoltir af sinni framgöngu í bikarkeppninni í vetur. ÍR-ingarnir á hinn bóginn komnir verðskuldað í úrslitaleikinn og get vel við unað að hafa verið fyrsta liðið til að sigra körfuboltaleik á Sauðárkróki á þessu tímabili.