Uppskrift kvöldsins var ekki flókin. Tvö lið, einn leikur, sigur eða sumarfrí. Tíðindamaður Körfunnar mætti snemma í gluggaveðrinu til þess að taka út stemmninguna sem var með eindæmum góð. Allir hressir og kátir með sólgleraugu og eitthvað kalt í glasinu.
Blaðamönnum var úthlutað nýjum stað fyrir leikinn upp við völlinn en blaðamannastúkunni hafði verið breytt í einhvers konar VIP stúku, allt er falt í þessum heimi. Vel heppnað hjá Garðbæingum enda bestu sætin í húsinu.
En að leiknum. Þar byrjuðu Stjörnumenn miklu, miklu betur. Voru harðari, ákveðnari og norðanmenn voru í stökustu vandræðum. Þá voru dómarar leiksins í stökustu vandræðum með að finna línuna í leiknum og fannst undirrituðum á löngum köflum Kristinn Óskarsson vera með hina dómarana í liðveislu. Þetta lagaðist þó þegar að leið á leikinn.
Stjarnan fór með 10 stiga forystu inn í hálfleikinn, sem hefði átt að vera stærri og hefði verið stærri ef ekki hefði verið fyrir frábæran leik hjá Davis Geks, sem allt í einu dúkkaði upp eftir að hafa verið ósýnilegur framan af seríunni, sennilega á grásleppu.
Forystan fuðraði hins vegar upp, ekkert sérstaklega hratt en hægt og rólega tók Basile yfir leikinn og hann ásamt Pétri Rúnari drógu stólana upp að hlið heimamanna og framúr þeim að lokum. Tindastóll reyndist svo sterkari á lokasprettinum og þreyttir Stjörnumenn náðu ekki að búa sér til góð skot. Staðreyndin, oddaleikur á miðvikudaginn.
