Strákarnir úr leikmannahópnum á EuroBasket í sumar svara nokkrum spurningum um undirbúninginn, upplifunina og hvað tekur við hjá þeim á nýju ári.
Nafn: Axel Kárason
Aldur: 32
Fjöldi landsleikja: 49
Félagslið: Svendborg Rabbits
Var undirbúningurinn mjög frábrugðinn því sem við myndum oftar en ekki kalla “minni” verkefni?
Ég get nú varla sagt það, ekki að stærstum hluta allavega. Fyrstu vikurnar er svipaður fjöldi æfinga og hin fyrri ár. Í sumar voru auðvitað fleiri æfingaleikir, og meira að segja æfingaleikir á heimavelli, sem er óvenjulegt. En persónulega fannst mér ég ekki finna fyrir því að þetta sumar væri óvenjulegt fyrr en við vorum að leggja af stað til Póllands.
Hvernig minnist þú álagsins við undirbúning EM og meðan á því stóð?
Fyrir mig var nú álagið töluvert minna í undirbúningnum en ég á að venjast. Þannig var nefnilega mál með vexti að ég ákvað að taka mér frí frá vinnu eftir að æfingar hófust, sem var töluverður munaður miðað við að vinna 8 til 10 tíma á dag samhliða æfingum. Það lá nú samt við að ég yrði hálf eirðarlaus á köflum. Varðandi álagið á sjálfu EM, þá finnst mér að það sem var kannski erfiðast, var að hafa verið svona lengi á ferðalagi. Þar sem við stoppuðum einungis í 2 daga á Íslandi milli Eistlands og Póllands, þá var þetta drjúgur tími þar sem við vorum á flakki. Þar sem ég spilaði nú ekki mikið í hverjum leik, er erfitt fyrir mig að dæma um hvort leikjaálagið, þá líkamlega, var of mikið. En vissulega ekkert grín að spila 5 leiki á 6 dögum, jafnvel þó að það hafi verið rífandi gangur í þessu allan tíman.
Aðkoma þjóðarinnar, funduð þið fyrir áhuga almennings á verkefninu?
Það var tvímælalaust munur á þessu sumri miðað við hin fyrri. Í sumar voru flestir vel með á nótunum hvað væri að fara að gerast. Það kom meira að segja fyrir að kúabændur sem ég hitti, vildu frekar ræða körfubolta heldur en kýrnar sínar, sem er mjög óvenjulegt.
Hvernig var að vinna úr pressunni sem fylgdi þessu?
Ég held að það hafi ekki verið mikil pressa sem hvíldi á okkur við undirbúninginn og á mótinu sjálfu. Fólk gerði sér almennt grein fyrir því að það væri verið að renna nánast blint í sjóinn á móti mörgum stórþjóðum, og að fyrsta skrefið væri að mæta með gleðina að vopni og láta andstæðingana hafa fyrir því að spila körfubolta.
En að umgangast stórstjörnunar, hvernig var það?
Það var nú bara ósköp venjulegt. Þeir voru ekki bornir um á kóngastólum frekar en við smælingjarnir. Þeir mættu í mat á sama tíma og allir hinir og svo framvegis. Þannig að ég varð nú ekki var við annað en að þeir væru mannlegir.
Fannst þér meira stress fylgja undankeppninni, og því að þurfa að tryggja sér sæti á lokamótinu, heldur en sjálfu mótinu?
Held að stress sé kannski ekki rétta orðið, það var líklega meiri pressa í undankeppninni þegar ljóst var að við ættum góðan möguleika á að komast áfram. En við höfðum lífsreynda menn í hverju rúmi, og svoleiðis menn verða sjaldnast stressaðir.
Hvernig ert þú að melta/meta verkefnið nú þegar nokkuð er liðið frá Berlín?
Það sem situr hvað mest eftir, er ekki endilega viðburðurinn sem slíkur, heldur frekar að hafa fengið að vera hluti af þessum frábæra hópi úrvalsdrengja sem tók þátt í þessu verkefni. Klassískt dæmi um mikilvægi þess að njóta ferðarinnar, hvert sem henni er svo heitið.
Breytti þetta verkefni þínum framtíðarplönum í körfunni?
Ég er nú afskaplega lélegur við að gera framtíðarplön, nema þá að plana í miðri viku hverju á að fresta fram yfir helgi. Þannig að ætli sé ekki best að segja það þetta hafi engu breytt, því það var ekkert til að breyta.
Hvernig var að koma aftur heim og í hið daglega líf?
Það var nú alls ekki slæmt skal ég segja þér. Ég skipti um lið í sumar, og varð þess heiðurs aðnjótandi að fá að búa heima hjá nýja aðstoðarþjálfaranum mínum í nokkrar vikur (hann er reyndar orðinn aðalþjálfarinn minn núna). Þar var ég í góðu yfirlæti, andlega og líkamlega, þannig að það hefði varla getað verið þægilegra að koma sér aftur niður á jörðina.
Hvað tekur við núna?
Akkúrat núna, þá er ég að elda nautasteik ofan í þjálfarann minn, þar sem konan hans er farin frá honum yfir hátíðarnar.
Stefnir þú á EuroBasket 2017?
Við látum það bara ráðast þegar þar að kemur.
